Wolmanzouten

Gebreken in de bestrijdingsmiddelen wet.

Wolmanzout is een bestrijdingsmiddel

Er zitten een aantal gebreken (tekortkomingen) in de Nederlandse bestrijdingsmiddelenwet:

1) Op niet werkzame stoffen wordt niet gecontroleerd.  

Bestrijdingsmiddelen zijn voor 100% samengesteld uit chemische verbindingen. Op grond van de Bestrijdingsmiddelenwet behoeven enkel en alleen die chemische verbindingen op het etiket van het bestijdingsmiddel te worden vermeld die werkzaam zijn voor het doel "het bestrijden van schimmels, bacterien en wormen die het hout kunnen aantasten waarmee houtrot tijdelijk wordt voorkomen".

De niet werkzame chemische stoffen behoeven niet op het etiket te worden vermeld.

Dit betekent dat op grond van de Nederlandse Bestrijdingsmiddelenwet elk soort gevaarlijk afval, als niet niet werkzame chemische stof, met het desbetreffende bestrijdingsmiddel mee voor eenieder onzichtbaar op een ongecontroleerde wijze in water, bodem en lucht kan worden gedumpt.

2) Er wordt geen rekening gehouden met de gebruiks- en afvalfase.

De Bestrijdingsmiddelenwet houdt geen rekening met de afvalfase van het bestrijdingsmiddel. Dit betekent dat, als de funcie van het bestrijdingsmiddel (het beschermen van hout tegen schimmels, wormen en bacterien die houtrot veroorzaken) voorbij is, met de gevaren van de afvalfase bij de beoordeling van de toelating van het bestrijdingsmiddel geen rekening mag worden gehouden.

Dit houdt in dat bij de toelating van het bestrijdingsmiddel geen rekening mag worden gehouden met de mlieu-, gezondheids- en economische schade van bestrijdingsmiddelen die tijdens de gebruiksfase met regen(water) mee uit het geïmpregneerde hout zijn geloogd en daarmee de bodem, grondwater en oppervlaktewater hebben vergiftigd. De functie van het bestrijdingsmiddel (het beschermen van hout tegen houtrot) is dan immers voorbij. Dit houdt eveneens in dat bij de toelating van het bestrijdingsmiddel geen rekening mag worden gehouden met bestrijdingsmiddelen die nog in het geimpregneerde hout zitten als dat hout de afvalfase heeft bereikt.

Bovengenoemde twee tekorkomingen in de Bestrijdingsmiddelenwet zitten al vanaf 1962 (van meet af aan) in die wet.

Hier ter onderbouwing, de tekst die is uitgesproken tijdens de openingslezing van de expositie het geheim van het hout op 7 december 2005 in de Bibliotheek van Lelystad: .

De ontmanteling van "het geheim van het hout"

Bij besluit van 15 juli 2005 heeft het College voor de Toelating van Bestrijdingsmiddelen beslist dat bij de toelating van bestrijdingsmiddelen de schadelijke gevolgen voor het milieu en de gezondheid, die ontstaan bij het gebruik en in de afvalfase van het geïmpregneerde hout, niet is geregeld in de Bestrijdingsmiddelenwet, maar geregeld moet zijn in de aan de houtimpregneerbedrijven verleende milieuvergunning op grond van de Wet milieubeheer.

Bij onherroepelijke uitspraak d.d. 20 juli 2005, nummer 200408002/1, heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State beslist, dat in de verleende milieuvergunning voor bedrijven die hout impregneren niets is geregeld over de schadelijke gevolgen voor het milieu en de gezondheid, die ontstaan gedurende de gebruiksfase en daarna in de afvalfase van het geïmpregneerde hout. Dit omdat men ervan uitgaat dat dit is geregeld bij de toelating van het bestrijdingsmiddel op grond van de Bestrijdingsmiddelenwet.

Het resultaat van deze twee met elkaar strijdige uitspraken (jurisprudentie) is, dat elke soort gif of gevaarlijk afval via geïmpregneerd hout, als tijdelijke drager, op een ongecontroleerde wijze in ons milieu kan terechtkomen of kan worden gedumpt. Hieraan kan alleen een einde komen als dit politiek aan de kaak wordt gesteld via een parlementaire enquête.

Ik wil aan alle aanwezige volksvertegenwoordigers vragen om dit politiek aan te kaarten. Daarmee is de basis gelegd voor een duurzame oplossing van het ongelimiteerd vergiftigen van ons leefmilieu via deze juridisch bewezen tekortkomingen in de Bestrijdingsmiddelenwet in samenhang met de Wet milieubeheer.

Deze door de Eerste en Tweede Kamer goedgekeurde en met elkaar strijdige wetten, namelijk de Bestrijdingsmiddelenwet die strijdig is met de Wet milieuheer, in samenhang met twee naast elkaar lopende rechtssystemen, te weten: het College van Beroep voor het Bedrijfsleven, dit zijnde het hoogste beroepscollege voor besluiten genomen vanuit de Bestrijdingsmiddelenwet en de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State zijnde het hoogste beroepscollege voor besluiten genomen vanuit de Wet milieubeheer. Daardoor is geheel Nederland vergiftigd met maar liefst 13 miljoen kg arseen en 30 miljoen kilogram chroom VI, zijnde zogenaamde 'zwarte lijststoffen', die vanwege hun gevaarlijke eigenschappen al vanaf 1986 met de best bestaande techniek uit het milieu hadden moeten worden geweerd.

email: info@wolmanzouten.nl